designoverlay: show | hide | 30% | 60% | 90%

Ideeën pikken – journalistieke corruptie?

23/09 - 

Freelance opdrachten bij elkaar sprokkelen is tegenwoordig een stuk lastiger dan toen ik net in de journalistiek begon. Als ik voorheen een origineel idee had, reageerden redacties vrijwel altijd positief en kreeg ik prompt het groene licht. In het ‘ergste’ geval ging zo’n opdracht vergezeld van de waarschuwing ‘no cure no pay’. Dat risico dorst ik wel te nemen en ik ben er nooit voor gestraft.


Maar nu? Nu kom ik een stuk moeilijker aan de bak. Sterker nog: mijn ideeën worden wel overgenomen, maar uitbesteden ho maar: de bladen willen er zelf mee aan de slag. En dat gaat soms met de meest doorzichtige smoezen gepaard.


Neem het moment, waarop de kranten meldden dat twee politieagenten onder ede hadden gelogen over het verloop van een arrestatie. Hun bedrog kwam aan het licht dankzij bewakingscamera’s die de gebeurtenis hadden vastgelegd. Niet de arrestanten, maar de agenten zélf bleken zonder reden fysiek geweld te hebben gebruikt.


IJsberg met een kleurtje


Naar aanleiding hiervan besloot ik de redactie van mijn favoriete krant te benaderen. Ik liet weten dat dit geval slechts het topje van een grote ijsberg was en stelde voor, in een artikel aan te tonen hoe binnen het politieapparaat deze corruptie-praktijken inmiddels schering en inslag zijn – ook in Nederland! “Niet alleen ik zelf, ook mijn kinderen en een aantal van hun vrienden beschikken over menig voorbeeld uit eigen ervaring”, betoogde ik. “Saillant detail: de meesten van hen hebben een kleurtje”.


Enkele dagen later werd ik teruggebeld. Interessant onderwerp, zei de journalist aan de andere kant van de lijn, maar dat verhaal kon ik uiteraard niet zelf schrijven. “Hoezo niet?” vroeg ik. Nou ja, een moeder? Dat kon toch never nooit een objectief verhaal worden? “Hangt er van af hoe professioneel de journalist is,” weerlegde ik. Nee zeg, alsjeblieft, wat zou de krant in godsnaam moeten met een ego-document? Ik weer: “Wie heeft het hier over een ego-document? In principe zou het kunnen; verhalende journalistiek is in, maar per se nodig is het niet. Ik kan de feiten ook neutraal vanuit de derde persoon presenteren.”


Ineens werd het onderwerp in de ogen van de eerst zo gretige journalist een stuk minder interessant. Had ik eigenlijk wel bewijzen voor mijn beweringen? “Daar gaat het nu juist om,” legde ik geduldig uit. “De politie kán alleen maar zo corrupt zijn dankzij het feit dat hun gedrag normaal gesproken niet op video wordt vastgelegd. Het gaat dus om persoonlijke getuigenissen.” Tja, dat was dan wel jammer, want als we nou objectieve bewijzen hadden… “Dan waren die casussen al bij de rechtbank beland”, verklaarde ik droogjes.


Mister Reporter beloofde me later terug te bellen om, zoals hij zei, mij de ruimte te geven ‘de zaken te laten bezinken’. In de tussentijd kon ik de betrokkenen dan alvast vragen of ze door hem geïnterviewd wilden worden. O, toch wel dus? Ik vroeg het. Het antwoord was helder. “Nee mevrouw Veenstra, we kiezen voor u. We gaan toch zeker niet in zee met een journalist die uw ideeën inpikt? Over betrouwbaarheid gesproken! Ideeën pikken is ook een vorm van corruptie.” [Emma Veenstra, bestuurslid FLA]


Vraag: heb jij als freelancer ook wel eens ervaren dat een ‘origineel’ verhaalidee door redacteuren werd overgenomen, zonder jou bij de uitvoering te betrekken? De FLA hoort het graag!


agenda


    Warning: ksort() expects parameter 1 to be array, null given in /home/fla/domains/ww.fla.nl/public_html/wp-content/themes/netwerkscenario/sidebar-agendaWidget.php on line 37

    Warning: implode(): Invalid arguments passed in /home/fla/domains/ww.fla.nl/public_html/wp-content/themes/netwerkscenario/sidebar-agendaWidget.php on line 39